ระบบวิเคราะห์แรงค้ำยันประมวลสภาพดินพัทลุง-ชัยนาท

Ultimate Bracing & Soil-Adaptive Calculator

ระบบคำนวณงานค้ำยันโครงสร้างปรับปรุงค่าแรงฝืดต้านถอนตามลักษณะชั้นดินหนาแน่นในสนาม

📊 ผลการวิเคราะห์เสาและรอยต่อโครงสร้าง (Live Preview)

แรงแนวราบผลักพุ่มใบ ($F_h$) 0.00 kg

แรงดึงในขาค้ำยัน ($T$) 0.00 kg

แรงดึงถอนแนวดิ่ง ($V$) 0.00 kg

การตรวจสอบระบบความปลอดภัย

ไม่ได้ระบุจุดต่อ

รอประเมินฐานราก

📋 สรุปรายการสเปกโครงสร้างที่คุณคลิกเลือกปัจจุบัน:

🌍 สภาพดินหน้างาน: ดินเดิมปานกลาง (x1.0)

📌 วิธีคิดแรงลม: -

📐 ขนาดกิ่งค้ำ: ทำมุม 0° | จำนวน 0 ขา

🔩 จุดยึดเพลต: เพลทหนา - | พุกฝัง: -

⚓ เข็มเกลียวเหล็ก: ไม่ได้ใช้งาน

📦 ฐานฟุตติ้ง: ไม่ได้ใช้งาน

🔨 เหล็กกดประกับเสริม: ไม่ได้ใช้งาน

🛡️ การวิเคราะห์แรงต้านดิน: รอป้อนสเปก

📐 แบบร่างเชิงวิศวกรรม (Live Sketch Preview)

1. วิธีหาแรงกระทำแนวราบ ($F_h$)

2. ข้อมูลกายภาพกิ่งค้ำ

ชื่อโครงการ / โซนต้นไม้

ความสูงจุดค้ำยัน ($H_b$)

ม.

ระยะกางขา ($L_b$)

ม.

มุมค้ำยัน $\theta$ (องศา)

จำนวนขาค้ำ (ขา)

3. ระบบปฐพีและสภาพชั้นดินหน้างาน

🌍 ลักษณะความแน่นของชั้นดินหน้างาน

4. ระบบฐานรากยึดสมอดิน

📐 ระบบเข็มเกลียวเหล็ก (Ground Screw Pile)

📦 ระบบฐานฟุตติ้งคอนกรีต (RC Footing)

ความกว้าง (cm)

ความยาว (cm)

ความหนา (cm)

🪵 เสาเข็ม 6 เหลี่ยมกลวง (ตอกร่วมกับฐานราก)

ความลึกเสาเข็ม (ม.)

จำนวนเข็ม (ต้น)

🔨 ระบบกดเหล็กเสริมปักดินเพิ่ม (Steel Stakes / Pin Piles)

ขนาดท่อ (มม.)

ความลึกปักดิน (ม.)

จำนวน (เส้น)

🔩 จุดยึดติดแผ่นเพลท & ความหนาคอนกรีตโครงสร้าง

ความหนาเพลท (มม.)

ขนาดพุก (M)

คอนกรีตหนา (ซม.)

SUAN SANG SU adaptive bracing system

รหัสเอกสาร: BRC-LIVE-REPORT

ผู้ออกแบบ/ประเมิน: Customer Self-Check

📊 1. ข้อมูลแรงกระทำและกายภาพกิ่งค้ำ

แรงปะทะแนวราบจากพายุ ($F_h$):	0 kg
ระดับความสูงค้ำยันลำต้น ($H_b$):	0.00 ม.
ระยะกางแผ่ขารัศมีโคน ($L_b$):	0.00 ม.
มุมค้ำยันคำนวณถอดค่า ($\theta$):	0°
จำนวนขาค้ำยันโครงสร้าง:	0 ขา
แรงดึงสุทธิในแกนต่อขา ($T$):	0 kg

🌍 2. ระบบปฐพีกลศาสตร์และการปรับสภาพดิน

สภาพชั้นดินวิเคราะห์ในสนาม:	0
ตัวคูณประสิทธิภาพความแน่นดิน:	x1.00
เกณฑ์ความปลอดภัยวิศวกรรม:	1.50 เท่า (F.S. $\ge$ 1.5)

🏗️ 3. ข้อมูลสเปกและมิติระบบสมอดินฐานราก

⚓ ระบบเข็มเกลียวเหล็ก: -

📦 ฐานรากฟุตติ้งคอนกรีต: -

🪵 ระบบเสาเข็ม 6 เหลี่ยม: -

🔨 ท่อเหล็กกดเสริมประกับ: -

🔩 4. ข้อกำหนดรอยต่อแผ่นเหล็กและพุกฝัง

ความหนาเพลทเหล็กประกับ - มม.

ขนาดสลักเกลียว / พุกฝังโครงสร้าง -

ความหนาชั้นคอนกรีตโครงสร้าง - ซม.

📖 คู่มือวิศวกรรม: การคำนวณแรงแนวราบปะทะพุ่มไม้ ($F_h$) และระบบค้ำยันปรับตัวตามสภาพดิน

1. สูตรคำนวณแรงลมแนวราบ (คิดจากพื้นที่ปะทะแรงลม)

สูตรมาตรฐานในการหาแรงแนวราบจากลมพายุที่กระทำต่อทรงพุ่มไม้คือ:

$$F_h = A \times P_w \times C_d$$

$A$ = พื้นที่ปะทะลมของพุ่มใบ ($\text{m}^2$): คิดจาก ความกว้างพุ่ม × ความสูงต้นไม้รวม (คำนวณเฉพาะพื้นที่ก้อนทรงพุ่มใบส่วนที่หนาแน่นทึบลม)
$P_w$ = แรงดันลมออกแบบมาตรฐาน ($\text{kg/m}^2$): อ้างอิง มยผ. และกฎหมายควบคุมอาคารเขตภาคกลาง สำหรับโครงสร้างสูงไม่เกิน 10 เมตร ใช้ค่าแรงคงที่ที่ 50 $\text{kg/m}^2$ (เทียบเท่าความเร็วพายุ $100-110 \, \text{km/hr}$)
$C_d$ = สัมประสิทธิ์แรงต้านทาน (Drag Coefficient): ทรงพุ่มไม้ทั่วไปที่ลมรอดผ่านได้บ้างเล็กน้อย วิศวกรกำหนดค่าเฉลี่ยความปลอดภัยที่ 0.6

💡 ตัวอย่างคำนวณจริง: ต้นมะกอกโอลีฟขนาดทรงพุ่ม กว้าง 3 เมตร สูงพุ่มใบ 4 เมตร
• พื้นที่ปะทะลม: $A = 3 \times 4 = 12 \, \text{m}^2$
• ผลลัพธ์แรงแนวราบสุทธิ: $F_h = 12 \times 50 \times 0.6 = \mathbf{360 \, \text{kg}}$

2. อิทธิพลความสูงและมุมของขาค้ำยันต่อเสถียรภาพโครงสร้าง

ตำแหน่งความสูงของจุดยึดและมุมองศาค้ำยัน ($\theta$) มีผลโดยตรงต่อการกระจายแรงในระบบสามเหลี่ยมกลศาสตร์ 3 ด้าน ดังนี้:

🔩 2.1 ผลต่อ "แรงดึง" ในขาค้ำยัน ($T$)

การติดตั้งจุดยึดประกับบนลำต้นให้ **สูงขึ้น** (ใกล้จุดศูนย์กลางแรงลมพุ่มใบ) จะทำให้แขนของโมเมนต์ (Lever Arm) ยาวขึ้น ส่งผลให้ขาค้ำยันรับแรงดึงในแกนลดลงตามสัดส่วน ในทางกลับกันหากค้ำยันเตี้ยเกินไป ขาค้ำยันและพุกฝังจะต้องรับแรงดึงมหาศาลจนเสี่ยงต่อการวิบัติฉีกขาด

📐 2.2 ผลต่อ "มุมค้ำยัน" ($\theta$)

มุมค้ำยันที่ทำกับแนวราบตามหลักวิศวกรรมที่เหมาะสมที่สุดคือ **45° ถึง 60°**
• หากมุมราบเกินไป (< 45°): ขาค้ำยันต้องรับแรงอัดแกนยาวเกินไป เสี่ยงต่อการเกิดพฤติกรรมเสาโก่งเด้า (Buckling)
• หากมุมชันเกินไป (> 60°): แนวแรงจะดิ่งลงพื้นมากเกินไป ทำให้สูญเสียความสามารถในการต้านแรงผลักในแนวราบ

⚓ 2.3 ผลต่อแรงต้านทานดินและการดึงถอนแนวดิ่ง (Uplift Force)

แรงดึงถอนแนวดิ่งที่กระทำต่อฐานรากคำนวณจากสมการ $V = T \times \sin\theta$ ยิ่งจุดยึดสูงและมุมชันขึ้นเท่าใด แรงยกลอยยึดถอนในสนามจะยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นเงาตามตัว ซึ่งจะส่งผลให้ระบบฐานรากสมอดิน (Ground Screw / RC Footing) ต้องแบกภาระแรงถอนที่ดินต้องกอดรัดผิวสัมผัสมากขึ้น

3. ตารางค่าแรงลมสำเร็จรูป ($F_h$) สำหรับนำไปใช้งานด่วน

หากหน้างานเร่งด่วนและไม่มีเวลาคำนวณพื้นที่พุ่มไม้ สามารถเทียบเคียงขนาดต้นไม้จากตารางนี้เพื่อนำค่าแรงไปกรอกประเมินได้ทันที:

ขนาดของต้นไม้	ลักษณะหน้างานจริง	ค่าแรงแนะนำ ($F_h$)
ต้นไม้ขนาดเล็ก-กลาง	พุ่มกว้างไม่เกิน 2 เมตร, สูงรวมไม่เกิน 3-4 เมตร	200 - 300 kg
ต้นไม้ขนาดใหญ่ (มาตรฐาน)	พุ่มกว้างประมาณ 3-4 เมตร, สูงรวม 5-6 เมตร	400 - 600 kg
ต้นไม้ใหญ่พิเศษ / พุ่มทึบมาก	พุ่มกว้าง 5 เมตรขึ้นไป หรืออยู่จุดรับลมเปิดโล่ง	800 - 1,200 kg

💡 ข้อแนะนำหน้างาน: ควรติดตั้งจุดประกับรัดลำต้นที่ระดับความสูง **50% ถึง 60% ของความสูงต้นไม้รวม** เพื่อให้ได้มุมองศาและแขนโมเมนต์ในการกระจายแรงเฉลี่ยที่ปลอดภัยที่สุด

🌍 4. ผลของความแน่นดินต่อกำลังต้านแรงถอน ($Skin \, Friction$)

• ดินเหนียวอ่อนนิ่มมาก / ดินริมน้ำ (x0.6): สูญเสียแรงกอดรัดผิวเมื่อชุ่มน้ำ เสี่ยงเข็มรูดถอนได้ง่าย
• ดินเดิมทั่วไปปานกลาง (x1.0): ค่าเกณฑ์มาตรฐานความแน่นเนื้อดินทั่วไปที่อยู่ตัวแล้ว
• ดินบดอัดแน่นสูง / ดินดานแข็ง (x1.3): เม็ดดินทึบเกิดแรงบีบรัดโอบรอบผิววัสดุสูงเป็นพิเศษ

📌 แหล่งอ้างอิงทางวิศวกรรม (References):

มาตรฐาน มยผ. 1311-50: มาตรฐานการคำนวณแรงลมและการตอบสนองของโครงสร้าง กรมโยธาธิการและผังเมือง (กำหนดค่าแรงลมสถิตต่ำสุด)
กฎกระทรวง ฉบับที่ 6 (พ.ศ. 2527): ออกตามความใน พ.ร.บ. ควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 กำหนดหน่วยแรงลมขั้นต่ำโครงสร้างไม่เกิน 10 เมตร ไว้ที่ $50 \, \text{kg/m}^2$
Wind Loads on Trees (Wood, 1995): ทฤษฎีสัมประสิทธิ์แรงต้านลมของทรงพุ่มใบไม้ (Drag Coefficient, $C_d$) ในงานวิศวกรรมสิ่งแวดล้อมสากล